KASYOT
Web sitemize hoşgeldiniz. Sitemizde üye yazar şair ve ozanlarımıza dair eserler, etkinlik ve haberler bulunmaktadır.

  • DOLAR
    $1.462,3600
  • EURO
    $0,4356
  • ALTIN
    $46.108,0000
  • BIST
    $172,3600
RAMİZ AMCANIN İMPALASI

RAMİZ AMCANIN İMPALASI

Çoçukluğumun en güzel anılarındandır fener alayları.
Gündüzleri yapılan bayram kutlamalarının akşamları, süslenip püslenip birbiri ardına sıralanmış onlarca renkli taşıt Ankara caddelerinde neşeyle geçer , yolların kenarına toplanmış halk ise onları coşkuyla alkışlardı…

Bayram günü devlet büyükleri ve hali vakti yerinde olan Ankara lılar sabahın erken saatlerinde hipodrumda yerlerini alır, marşlar ve bando eşliğinde önlerinden geçen asker,öğrenci kortejlerini seyrederlerdi. Resmi geçitlerin arkasından tüm okullardan seçilerek gelmiş yüzlerce çocuğun büyük bir aşkla ortaya çıkardığı oyunlara sıra gelirdi. Bu kutlamalar, şenlikler şimdiler de de yapılıyordur ama benim yaşımdakiler iyi hatırlar ah ahhh ! ne idi o günler dedirten kıvamda olurdu çocukluğumuzun mutlu bayramları . O günlerin çok önemi vardı bizi çoşturan ve o yıllar bu bayram günleri tatil diye sevindirmezdi bizi, bu kutlamalarla hayatımıza giren neşe, eğlence, kazanılmış zaferler, kahramanlık duygularıydı bizi saran göklere çıkaran. Dediğim gibi Hipodruma götürülmekte bir ayrıcalıkdı biz çocuklara, gösterilerde rol alman gerekirdi bu ayrıcalığa sahip olmak için. Biz minikler en çok 23 Nisan ı severdik.Aylar öncesinden öğretmenlerimiz bizi eğitmeye başlar büyük bir ciddiyet ve özenle kutlamaya hazırlarlardı. Biz cumhuriyet çocukları idik içimizde kurtuluş destanları yazar, yaşardık yaşatırdık. Bu günlerin güzelliklerinden biride giydiğimiz kıyafetlerdi, sabah onları giyecek, tören alanında yerimizi alacak, tüm Ankara ya dans gösterilerimizi sunacakdık.Büyük gün geldiğinde tarifsiz heyecan minik bedenleri titretir müziğin eşsiz ritmine kapılır seyircilerimizin alkışları ile dedelerimizin kurtuluş destanına büyük bir coşkuyla neşemiz ve gururumuz ile katılırdık.. Hipodrum dışında da bütün gün her okulda müsamereler düzenlenir, yarışmalar yapılır,gür seslilere şiirler okutulurdu, veliler de dahil olurdu bu eğlencelere. Onlarda çocuk olurdu bizimle. Herkes tertemiz ve en güzel giysilerini giyerdi ,o yıllarda evlerimizle okullarımız arası yürüme yolu mesafesinde olduğundan , yoktu servis araçları kavramı hayatımızda. Büyükler küçüklerin ellerinden tutar dedeler, büyükanneler, babalar ,anneler koşa koşa gidererdik okul bahçesine .
İşte böyle hareketli geçen bir günün akşamı olmazsa olmazlardandı FENER ALAYLARI nı izlemek.. aynı yaşlardaki tüm mahalle çocukları aynı okula gittiğimiz için bizim mahallede de büyüğü küçüğü bir araya getirir hepimizi mutluluktan uçururdu.İşte o akşamları yaşlısı genci tüm komşular hep birlikte beklerdik. Hele gündüz gösterilerin içinde yer almışsak havamızdan yaklaşılmazdı yanımıza ve kesin akşam kutlamalarına götürülürdük.
.Fenar alayının geçtiği caddeler belli idi oraya mutlaka aile büyüklerinin bizi götürmesi gerekirdi. Onlar zaten dünden razı idi bu geçide katılamaya ama en çok da çocuğu olanları bir telaş alırdı.Kim götürecek ,getirecek o kalabalık da nasıl sahip çıkılacak bu yerinde duramayan onlarca afacana. Ellerimiz tutulsun istemezdik çünkü onlar her an bayrak sallamaya, alkış tutmaya boşta olmalıydı.

Babam yani mahallemizin Ramiz amcası ne güne duruyor..O her bayramı ayrı bir bayram havasına sokardı. Sadece dört çocuğunun değil tüm mahallenin Bayram Babasıydı o.
Sabahtan anneler evimize uğrar çocuklarının merakla beklediği fener alayına gidilme programını öğrenmek isterlerdi. Çünkü hiçbir çocuk Ramiz amcasız o şaşalı geçitlere katılmak istemezdi yani bizim bahçe içindeki küçük evimiz önemli bir yerdi oturduğumuz mahallede. Hiçbir baba bizim babamız gibi çocuklarıyla birde akşamı geçirmek istemez , bahçesinde oturup radyo dinlemeyi tercih ederdi , olsun biz onların gelip gelmediği ile hiç ilgilenmezdik yeter ki Ramiz Amca olsun.
Mahallemiz şirin bir yerdi o eskinin komşulukları da muhteşemdi hayatımızda.
Babam dışında herkes İnşaat işleri ile uğaşan 50 lerin 60 ların zengin müteahhitleriydi.Hepsinin lüks Amerikan arabaları vardı ve onlarla bilerek yada bilmeyerek hava atarlardı bir kere bile hatırlamıyorum o arabalara bindirilip biryere götürüldüğümüzü . Bizim arabamızsa hepsinin en güzeli İmpala RAMİZ AMCANIN İMPALASI idi…Akşam fener alayına tüm çocuklar içine doluşur giderdik, hem bizim arabamız istediğiniz kadar büyür gelmek isteyen tüm çocuklara içinde yer açardı.

Yine bir fenar alayı gecesi mahallenin en zengin müteahhidlerinden Ahmet amcanın oğlu Yücel de babasının Cadillac ına binmek istememiş illede Ramiz amca nın İmpala sı ile gideceğim diye evde fırtınalar estirip yemek yememekle anneciğini tehdit etmiş. Ahmet amca ise şaşkın, adam doktor olmasına doktor da mahallenin bu fakir dört çocuklu doktoru nasıl aldı bu pahalı arabayı biraz merak, biraz haset hem arabayı görmek, hem de Yücel in tepinmeleriyle baş edemeyince elinden tutup bize getirmeye karar veriyor. Bizim İmpalanın dünyada eşi benzeri yok.
Ahmet amcanın gözleri bizim evin önünde bir sürü bağrışan çağrışan, marşlar söyleyen bayrak sallayan çocuğu ve anneyi görüyor ama birtürlü arabayı göremiyor.’’Ulan nerde doktorun İmpalası ’’diyor , işte baba orda herkes binmiş ben geç kaldım diye tekrar başlıyor Yücel ağlamaya..
Bu sırada Ahmet Bey in tek bir şey dikkatini çekiyor çocuklar ip gibi sıraya dizilmiş ve sanki hareket etmek için komut bekliyorlar…..İmpala sen de elli ben diyeyim yüz çocuğu içine alan iki ucu birbirine bağlanmış bir kalın halat , çocuklar içinde arka arkaya dizilmiş minnacık elleri ile ipi tutmuş mutluluk çığlıkları yeri göğü inletiyor.
Kimse Yücel e kıyamıyor hem hepimizden küçük hem tek çocuk,en ön sıraya babam hop diye kaldırıp koyuyor.Son gelen yolcusu da içinde Ramiz Amca nın düdüğü ile çocuklar gibi şen, sabırsızca kalkışa geçiyor İMPALA.
Vay be diyor Müteahhit Ahmet Bey bu benim Cadillacdan da güzel …Çocuğunu teslim etmiş evine dönerken içinde yine bir kıskançlık var ama bu seferki Ramiz Amcanın bu afacanlar tarafından bu kadar sevilmesi …
YA YA YA ÇOK YAŞA RAMİZ AMCA ÇOK YAŞA sesleri ile İmpala coşkulu bir homurtu ile hareket ediyor İpin dışında sağda solda anneler, babaanneler, anneanneler çocuklardan da sevinçli…Gecenin sessizliğinde Dağ Başını Duman Almış marşı yükseliyor minik yüreklerden …YAŞA ATAM YAŞA ….. Abidinpaşa minikler ordusu her daim seninle.

Babam Doktor Ramiz Türkmen nice yerleri gezdin bizi arabalarınla gezdirdin ama biz seni ,o İmpalayı ve Fener Alayına giden ümit dolu minik orduyu hiç unutmadık…

2016/Ankara
Oya

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

  • ÇOK OKUNAN
  • YENİ
  • YORUM
Sponsorlu Bağlantılar
reklam
Altıeylül escort Akhisar escort Didim escort Bodrum escort Afşin escort Kadışehri escort Çerkezköy escort Çayırlı escort Adana escort Adapazarı escort Afşin escort Adana masaj salonu Aliağa escort Odunpazarı escort Acıpayam escort Pursaklar escort